دوری. تولد. کیکِ واقع در تهران. منِ واقع در لسآنجلس. اشک. ۵ دقیقه. شمع. اشک. آرزو. ۳. ۲. ۱. فوت.

کیکِ دوم. واقع در مارینادلری. فوت. خنده. کم. خنده. رقیق. دوستان. دلگرمی. تعلق. آرزو. ۳. ۲. ۱. فوت.

کادو تولد. گوشواره. پاندا. گوشواره. دستبند. کیندل. ماگ. تولد. دست. بادکنک. الویه.

بهانه. تولد. غریبه. سرعتِ زیاد. ترس. هیجان. عجیب. جالب. آهنگ. کتاب. سنتی. تنبور. کمانچه. تار. کتاب.

صبح در حالی که شارژ گوشیم ۱۰۰٪ بود از خونه اومدم بیرون. چون با استادم میتینگ داشتم و کلی استرس داشتم دیر برسم، یادم رفت «کلید خونه» و «کارت ورود به ISI به همراه کلید لب» رو بردارم. با اوبر رسیدم ISI. خوشبختانه برای این مواقع راهحل اندیشیدن. میری طبقه ۱۰ بهشون میگی بهت یه کارت موقت بدن که بتونی باهاش وارد طبقه ۹ بشی. رفتم کارت موقت رو گرفتم. منشی خیلی اصرار کرد همین که کارم تموم شد زود برم کارت رو بهش پس بدم. جلسهم با استادم تموم شد. قبل خروج از ISI کارت موقت رو پس دادم. گفتم شاید دیگه برنگردم ISI. ساعت ۱۲ به سمت وستوود حرکت کردم که برم واسه مهرنوش کادو تولد بگیرم. ساعت ۱۲:۳۰ رسیدم و کتابسرا بسته بود. لعنتِ اول! شمارهای که روی درش نوشته رو میگیرم: - سلام. کتابسرا. لطفا پیغام خود را بگذارید تا با شما تماس بگیریم. + سلام … میخواستم ببینم ساعت کاریتون چطوریه؟ چون من الان اومدم و پشت در موندم. ممنون میشم باهام تماس بگیرید. به زنگ اکتفا نمیکنم. میرم از مغازه بغلی میپرسم میدونه ساعت کاری کتابسرا چطوریه یا نه؟ میگه نه! «ناراحت نشو نازنین! الان میرم واست فسنجون میخرم از Ta

در اولین برخوردهایم با نازگل، متوجه تفاوت عجیبِ شخصیتمان شدم. او عاشق رنگِ سیاه است و تقریبا ۷۰٪ وسایلش را رنگ سیاه تشکیل میدهد، من از سیاه-گریزانای هستم که حتی برای شرکت در مراسم ختم هم لباس از مامان یا خالهها غرض میگرفتم. این را در مراسم عاشورای حسینی یادم میافتد. میخواهم در مراسمی شرکت کنم و حتی یک دست لباس سیاه ندارم که مقتضای مجلس، آن را بپوشم. به همین خاطر به خرید میروم و شلوار و پیرهنی ( که شبیه به مانتو است ) و شالی مشکی ـ علیرغم میل باطنیام ـ میخرم. در هنگام خرید، روحِ از همهجا بیخبرم که میخواهد به کودکِ درونم دلداری بدهد که «حالا مشکی رنگِ آنقدر بدی هم نیست» با خودش میگوید لااقل اگر برگشتی ایران و باز ختمی بود، دیگر لازم نیست لباس از کسی غرض بگیری. ای روحِ بیخبر. کمتر از یک ماه بعد از خرید، پدربزرگم که کهولت، توانِ عمل جراحی را از اون صلب کرده، بعد از جراحی بالاجباری به کما رفت و بعد روحش به ایزد حق التعالی شتافت. در همان روزهایی که فوت کرده بود و خانوادهام مشغول مراسم ختم بودند، من در لسآنجلس رنجِ عادی-شدن-نبودنم برای خانواده را میکشیدم. دیگر حتی به من زن